மனிதத் தேவைக்காகக் கரிசனைப்படுதல்—பாவிகளை மன்னித்தல்

குறிக்கோள்: கர்த்தருடைய மன்னிப்பின் மென்மையான கரிசனையைப் பாராட்டுவதற்கு.

பொருட்சுருக்கம்: பாவத்தின் பாரத்தாலும், அதன் துணை-உற்பத்திப்பொருட்கள் எல்லாவற்றாலும் ஒடுக்கப்பட்ட விழுந்துபோன மற்றும் தொலைந்துபோன மனிதர்களின் தேவைகளுக்காகக் கர்த்தராகிய இயேசு தம் ஊழியத்தில் கரிசனைப்பட்டார். அவர் தேவன் என்பதால் அதோடு அவர் மனிதனின் பாவங்களுக்காக மரிப்பார் என்பதால், பாவங்களை மன்னிப்பதற்கான அதிகாரமும் தளமும் இயேசுவுக்கு இருந்தது. அவரது ஊழியத்தின் இந்த அம்சத்தின் மூலமாக, நாம் தேவனுடைய முழு இரட்சிப்பையும் பெற்றுக்கொள்ள இயல்கிறோம். நாம் அவரது மன்னிப்பைப் பெற்றுக்கொண்டு, நம் அநேகப் பாவங்களை மன்னித்திருக்கிறவராகிய அவரை நேசித்து, மனந்திரும்புதலையும் பாவங்களின்-மன்னிப்பையும் அவரது நாமத்தில் பறைசாற்ற அவருடன் ஒன்றாயிருக்க வேண்டும்.

பின்புலம்: தங்கள் மனச்சாட்சியின் மீது பாவத்தின் பாரத்தை அனுபவிக்கும் ஒவ்வொரு இளம் வாலிபரும், மனிதனுக்கு அவனது பாவத்தை மன்னிக்கும் இரட்சகரால் இந்தப் பாரத்திலிருந்து விடுவிக்கப்பட முடியும். இளம் வாலிபர்கள் ஏதோவொரு பாவத்தின் காரணமாக, (பாவத்தை மன்னிக்க முடியக்கூடிய)  கர்த்தரிடம் வருவதிலிருந்து மெதுவாகவும், படிப்படியாகவும் பின்வாங்குவது ஒரு சோகம் ஆகும். ஓர் இளம் வாலிபன் (தங்கள் தினசரி வாழ்க்கையிலோ, குடும்ப வாழ்க்கையிலோ, சபை வாழ்க்கையிலோ) ஒரு தோல்விக்குப் பிறகு, தாங்கள் எந்த நம்பிக்கையும் இன்றி இருந்ததாகவும், கர்த்தருடைய மன்னிப்பை அனுபவிக்க முடியாததாகவும் உணர்ந்தனர் என்பது கடந்த காலத்தில் நடந்திருக்கிறது. பாவத்தை மன்னிக்கவும், அதன் தாக்கத்திலிருந்து நம்மை விடுதலையாக்கவும் முடியக்கூடிய ஓர் இரட்சகர் நமக்கு இருக்கிறார் என்பதை உணர்ந்தறிய இவர்களுக்குத் தேவையான தீர்வாக தானே இந்தப் பாடம் இருக்கக்கூடும்.

அதிகாரங்கள்: மத்தேயு 9; மாற்கு 2.

கற்பிப்பதற்கான உண்மைகள் கொண்ட செய்திக்குறிப்பு  

I. ஆதாமின் வீழ்ச்சியின் காரணமாக, மனுக்குலம் முழுவதும் பாவத்தின் ஆட்சியின் கீழ் வந்தன—ரோ. 5:12, 21

உலகின் கஷ்டங்களில் பெரும்பாலானவை நம் சமுதாயத்தில் உள்ள பிரச்சினைகள் காரணமாக உள்ளன என்றும், நாம் நம் சுற்றுச்சூழலைப் பொறுத்து நன்மை அல்லது தீமைக்காக வடிவமைக்கப்பட முடியக்கூடிய “வெற்றுக் கல்லேடுகளாகப்” பிறக்கிறோம் என்றும் பலர் நினைக்கிறார்கள். மனிதன் இயல்பாகவே நல்லவன் என்றுகூட சிலர் நம்புகிறார்கள்! மக்கள் தங்கள் வாழ்க்கையை ஆளக்கூடிய ஒரு மறைவான சக்தியுடன் பிறக்கின்றனர் என்பதை அவர்கள் உணர்ந்தறிவதில்லை. இந்த மறைவான ராஜாவே பாவம். பிறப்பிலிருந்தே, மனிதன் பாவத்தால் குடியிருக்கப்பட்டு, ஆளப்படுகிறான். பாவம் தப்பமுடியாதது அதோடு மனிதனின் சித்தத்தால் வெல்லப்பட முடியாது. பாவம் ஒரு நபரின் நடத்தையை ஆளுகிறது, அவனது ஆளுமையை பாதிக்கிறது, மற்றவர்களுடனான அவனது உறவுகளுக்கு நிறங்கொடுக்கிறது. இவ்வாறு, மக்கள் தாங்கள் செய்ய ஆசைப்படும் நல்ல விஷயங்களைப் பெரும்பாலும் செய்ய முடிவதில்லை என்பதை அவர்கள் காண்கிறார்கள், ஏனெனில் பாவம் அவர்களைவிட வலிமையானது (ரோ. 7:15-24). போர், நோய், மரணம் உள்ளிட்ட மனுக்குலத்தின் துயரங்களுக்குப் பாவமே நிஜமான காரணம். மனுக்குலம் முழுவதும் பாவத்தின் ஆளுகையின் கீழ் பாடுபடுகிறது.

A. ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக, மனுக்குலம் பாவத்திலும் இருளிலும் குடியிருந்து, மரணத்தையும் நியாயத்தீர்ப்பையும் தவிர வேறு எதையும் முன்னோக்கி எதிர்நோக்கவில்லை—மத். 4:15; லூக். 1:78

மனித இனம் வளர்ந்தவுடன், பாவங்களின் எண்ணிக்கையும் அதிகரித்தது, அதேபோல் பாவம்செய்வதற்குச் சாத்தியமான வழிகளும் அதிகரித்தது. (வெறும் ஒரே நாளில் பூமியில் எத்தனைப் பாவங்கள் செய்யப்படுகின்றன என்பதைக் கவனியுங்கள்! வெறும் ஒரே ஒரு நபர் கூட ஒவ்வொரு நாளும் திரளான பாவங்களைச் செய்கிறான்.) நான்காயிரம் ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, மனுக்குலத்தின் பாவக் குவிப்பு ஒரு மாபெரும் மற்றும் கணமான பாரமாக இருக்க வளர்ந்தது. உட்பார்வையில் தங்கள் பாரத்தினின்று எந்த விடுவிப்பும் இன்றி இருளில் அமர்ந்திருக்கும் ஜனங்கள் நிறைந்த ஓர் உலகத்திற்குள் கர்த்தர் நுழைந்தார்.

B. மக்கள் பாவத்தின் அடிமைத்தனக்கட்டின் கீழும், சாபத்தின் கீழும், மரண பயத்திலும் இருந்தார்கள்—ரோ. 5:12, 21; எபி. 2:15

பாவத்தின் சாபத்தின் கீழ், ஒவ்வொரு பிரகாசமான வாக்குறுதியும் மந்தமாகிவிட்டது. மகிழ்ச்சி மற்றும் நம்பிக்கைக்குப் பதிலாக மக்கள் குற்றவுணர்வையும், நியாயத்தீர்ப்பின் பயத்தையும் அனுபவித்தனர். தங்கள் பாவமுள்ள நிலைமையின் விளைவாக வந்த மரணத்திலிருந்து யாராலும் தப்ப முடியவில்லை. அனைவரும் தங்கள் பாவங்களின் சுமையைத் தங்களுடன் நித்தியத்திற்குள்ளும் சுமந்து மரணத்திற்குள் நுழைந்தார்கள்.

C. பாவத்திலிருந்து அதன் துணை-உற்பத்திப்பொருட்களாக விளைவுபெற்றவற்றால் கொள்ளைநோயைப்போன்ற வாதையால் வாதிக்கப்பட்டடனர்—சங். 51:3; கலா. 5:19–21; மத். 4:24

தீமை (கொலை, தற்கொலை, பொய், தப்பெண்ணம், துரோகம் போன்றவை), குற்றவுணர்வு, நோய், முதுமை, சிதைவு, மரணம் மற்றும் ஒரு வேளை உணவை உணவுமேசையில் வழங்க முடிவதற்கான முடிவற்ற போராட்டம் கூட—அனைத்துமே அவற்றின் இருப்புக்குக் காரணமாகிய பாவத்தின்மீது பழிசுமத்துகின்றன. பாவமே, மனுக்குலத்தைச் சபிக்கும் எல்லாவற்றிற்கும் ஆணிவேர்.

D. மக்கள் தங்கள் பாவங்கள்மேல் தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்பை எதிர்கொண்டனர்—ரோ. 3:19; எபி. 9:27

மேலே குறிப்பிடப்பட்டுள்ள எல்லாவற்றிற்கும் கூடுதலாக, பாவத்தின் கொடுங்கோன்மைக்கு உள்ளான அனைவருமே கடவுளின் கண்டனத்தின் கீழ் வருகிறார்கள். மனுக்குலத்தின் மீது என்னே ஒரு சாபத்தைப் பாவம் கொண்டு வந்துள்ளது!மக்களுக்கு அவர்களது பாவங்களை மன்னிக்கவும், அதன் தாக்கங்களிலிருந்து அவர்களைக் கட்டவிழ்க்கவும் கர்த்தர் வந்தார்— 1 தீமோ. 1:15

கர்த்தர் ஒரு மனிதனாக ஆனபோது, அவர் “இயேசு” என்ற பெயரை எடுத்துக்கொண்டார், இது அவர் மனிதர்களின் பாவங்களை நீக்கி அவர்களை இரட்சிப்பார் என்பதை அடையாளப்படுத்தியது (மத். 1:21)! அல்லேலூயா! என்னே ஓர் இரட்சகர்! பாவம் ஆட்சிசெய்து கொண்டிருந்தது, ஆனால் மனிதர்கள் தேவனுடனான தங்கள் நேர்த்தியான உறவை மீட்டெடுக்கக்கூடுமாறு, மனிதர்களுக்கு அவர்களது பாவங்களை மன்னிப்பதற்கான தெய்வீக அதிகாரத்தைக் கொண்டிருந்தவராக தேவமனிதனாகிய கிறிஸ்து இருந்தார்.

E. கர்த்தர் வைத்தியராகத் தம் மன்னிப்பால் பாவிகளைக் குணப்படுத்தினார்—மத். 9:2–13

குருட்டு மத மக்கள் தங்களைத் தாங்களே நீதியுள்ளவர்களாகக் கருதியதால் தங்களுக்கு ஓர் இரட்சகருக்கான தேவை இருக்கவில்லை என்று உணர்ந்தனர். எனினும், தங்கள் பாவ-நோய் குணப்படுத்தப்படுவது தங்களுக்குத் தேவைப்பட்டதை உணர்ந்தறிந்தவர்களைக் (லூக்கா 18:10-14 இல் உள்ள வரி வசூலிப்பவன் போன்றோரைக்) குணப்படுத்தக் கர்த்தர் ஒரு வைத்தியராக வந்தார். மத்தேயு 9 இல், இந்தத் திமிர்வாதக்காரன் அவருக்கு முன்பாகக் கொண்டுவரப்பட்டபோது, அவனது பாவங்கள் மன்னிக்கப்பட்டன என்று கர்த்தர் அவனிடம் சொன்னார். இது மத மக்களை அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கியது, ஆனால் கர்த்தர் தாம் தேவனாகவும் அதேபோல் மனிதனாகவும் இருந்ததால், தேவனுக்கு விரோதமான மக்களின் பாவங்களை மன்னிப்பதற்கு பூமியில் அவருக்கு அதிகாரம் இருந்தது என்பதைத் தெளிவுபடுத்தினார். இந்த மன்னிப்பு திமிர்வாதக்காரனின் குணமாக்குதலை உற்பத்திசெய்தது. இத்தகைய ஓர் அற்புதமான உள்ளான குணப்படுத்துதலுக்காகப் பாவிகளைக் கர்த்தரிடம் கொண்டுவருவது என்னே ஒரு மகிழ்ச்சி!

F. இத்தகைய ஓர் இரட்சகரின் அன்பு, அவரை நேசிக்கும்படி பாவிகளை நெருக்கி ஏவுகிறது—லூக். 7:36-50; 1 தீமோ. 1:15

“தேவன் ஒருவர் மட்டுமே பாவங்களின் மன்னிப்பை வழங்க முடிகிறவர்….எனவே, மன்னிப்பு என்பது தெய்வீகக் குணாம்சங்களில் ஒன்றாகும்” (Life-study of Luke, Message 11, p. 90). கர்த்தருடைய கால்களைக் கண்ணீரால் நனைத்து, அவற்றைத் தன் தலைமுடியால் துடைத்து, அவற்றைத் தைலத்தால் அபிஷேகம் செய்த இந்த ஸ்திரீயின் கதை, இரக்கம், மனதுருக்கம் ஆகிய கர்த்தருடைய நற்பண்புகளின் மூலமான தெய்வீக மன்னிப்பின் ஒரு மென்மையான காட்சியாக உள்ளது. இந்த ஸ்திரீ இந்த அற்புதமான தேவ-மனித இரட்சகரால் அதிகமாக மன்னிக்கப்பட்டிருந்ததால், அவள் கர்த்தரை அதிகமாக நேசித்தாள். நாம் எவ்வளவு அதிகமாக மன்னிக்கப்பட்டுள்ளோம் என்பதைக் காண நம் கண்களைக் கர்த்தர் திறந்தால், நாமும் கர்த்தரை இத்தகைய ஒரு வழியில் நேசிப்போம். இந்த ஸ்திரீயின் பாவங்கள், சுமப்பதற்கு ஒரு கணமான சுமையாக  அவளுக்கு இருந்திருக்க வேண்டும். பின்னர் ஒரு நாள், இந்த அற்புதமான நபர் அந்தச் சுமையைத் தூக்கினார். கர்த்தருடைய மன்னிப்பை அனுபவிக்கும் ஒவ்வொரு பாவியும், தங்கள் மனச்சாட்சியைப் பாரப்படுத்திய இந்தச் சுமை தங்களைவிட்டு தூக்கப்படுவதை அனுபவிக்கிறார்கள். மன்னிக்கப்பட்ட பாவிகள் ஒரு நிஜமான விடுதலையையும், ஓர் அற்புதமான விடுவிப்பையும் அனுபவிக்கிறார்கள். நாம் நம் முழு ஆள்தத்துவத்தையும் அவர்மீது ஊற்ற நாங்கள் தயாராக இருக்கிறோம்.அத்தகைய இரட்சிப்பு நம்முடைய இறைவனுக்கு மிகவும் நன்றியுள்ளவனாக மாறுகிறது, அவர் நம் பாவங்களுக்காக நம் இடத்தில் (நமக்குப் பதிலாக) மரிக்க தம்மையே கொடுத்ததால், நாம் அவரை நேசிக்கிறோம் (2 கொரி. 5:14). நம் தீய செயல்கள், நம்மை தேவனுடைய எதிரிகளாக ஆகும்படிச் செய்தது (கொலோ. 1:21), ஆயினும் இன்னும் அவர் நம்மைத் தேடினார் அதோடு நம்மைக் காப்பாற்றினார். நமக்கு நம் பாவங்களை மன்னிக்கவும், நம்மை இரட்சிக்கவும் தேவன் நம்மீது என்னே மாபெரிதான மனதுருக்கம் கொண்டிருந்தார்!

II. கர்த்தருடைய இரட்சிப்பு அவரது மீட்கும் மரணத்தின் அடிப்படையில் உள்ளது—மத். 26:28

A. மனிதர்களுடைய பாவங்களின் மன்னிப்புக்கு, சிலுவையிலுள்ள கர்த்தருடைய மீட்கும் மரணம் தேவைப்படுகிறது—எபி. 9:22

“பாவங்களை மன்னிப்பது என்றால் பூமியின்மீது அதிகாரத்தைக் கொண்டிருப்பது பற்றிய காரியம். தேவனால் அதிகாரம் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறவரும், பாவிகளை மீட்க மரிக்கப்போகிறவருமான இந்த ராஜரீக இரட்சகருக்கு மட்டுமே இப்படிப்பட்ட அதிகாரம் இருந்தது (அப். 5:31; 10:43; 13:38)” (Life-study of Matthew, Message 26, p. 325). இயேசு மனிதர்களின் பாவங்களை மன்னிக்க முடியும், ஏனெனில் அவர்களது பாவங்களிலிருந்து அவர்களை மீட்பதற்காக மரிக்கப் போகிறவராக அவர் இருந்தார். இயேசு தேவ ஆட்டுக்குட்டியாக இருந்தார் (யோவான் 1:29), இவரை அப்போஸ்தலனாகிய யோவான் உலகத்தோற்றமுதல் அடிக்கப்பட்டிருக்கும் வண்ணமாய் நிற்பதைக் கண்டான் (வெளி. 13:8). இயேசு நம் பாவங்களை நம்மிடமிருந்து எடுத்து, அவற்றைத் தம் சொந்த சரீரத்திலே சிலுவைக்குச் சுமந்துசென்றார் (1 பேது. 2:24). அவர் நம் இடத்தை எடுத்துக்கொண்டு, நம் பாவங்களுக்காகத் தண்டிக்கப்பட்டார். இதன் காரணமாக, மனுஷகுமாரனாக அவருக்குப் பூமியில் பாவங்களை மன்னிப்பதற்கான அதிகாரம் இருந்தது. அவர் மக்களை அவர்களது பாவங்களிலிருந்து விடுவிப்பது அநீதியானதாக இருக்கவில்லை, ஏனென்றால் அவர் தாமே அவர்களுக்கான விலைக்கிரயத்தைச் செலுத்துவார்.

B. தேவனுடைய ஜீவனில் மனிதர்களின் பங்கேற்புக்கு, சிலுவையில் உள்ள கர்த்தருடைய மீட்கும் இரத்தம் தேவைப்படுகிறது—ரோ. 5:18; 8:10

நம் பாவங்கள் கிறிஸ்துவின் மரணத்தின் மூலமாக மன்னிக்கப்பட்டுள்ளதால், நாம் தேவனுடைய ஜீவனில் பங்கேற்க முடியும், இதுவே நம் இரட்சிப்பின் நேர்மறையான, ஜீவாதார அம்சமாகும். நாம் கிறிஸ்துவின் ஊழியத்தால் நம் பாவங்களிலிருந்து விடுவிக்கப்படுவது மட்டுமல்லாமல், நாம் வேறொரு ஜீவனைப் பெற்றுக்கொள்வதன் மூலம் ஒரு புதிய இருத்தலுக்குள்ளும், ஒரு புதிய மண்டலத்திற்குள்ளும் நுழையவும் செய்கிறோம், இந்த ஜீவன் பதனிடப்பட்ட மூவொரு தேவன் தாமே. ரோமர் 5:18, நம் பாவங்களுக்காக பாவமற்ற பலியாக மரிக்கும் கிறிஸ்துவின் நீதியான செயலின் மூலமாக நமக்கு ஜீவனுக்கு ஏதுவான நீதிப்படுத்தல் உள்ளது என்று நமக்குச் சொல்கிறது. அவர் நிறைவேற்றியிருக்கிறவற்றின் காரணமாக, நம் பாவங்கள் மன்னிக்கப்பட்டுள்ளன, மேலும் தேவனை ஜீவனாக அனுபவித்துமகிழ்வதற்கான உரிமையை நாம் மீட்டுத்திருப்பியிருக்கிறோம்! பாவத்தை-நிராகரிக்கும், குறிக்கோளை-நிறைவேற்றும் தெய்வீக ஜீவனைப் பெற்றுக்கொள்வதன் மூலம்தான் நாம் “இப்போதிலிருந்து இனிமேலும் பாவம் செய்யாமல்” இருக்கத் திறனளிக்கப்படுகிறோம் (யோவான் 8:11). இந்த இரண்டு பக்கங்களும்— சட்டரீதியான மீட்பும், ஜீவாதார இரட்சிப்பும்—ஒன்றுசேர்ந்து தேவனுடைய முழுமையான இரட்சிப்பை உருவாக்குகின்றன.

III. பாவங்களின் மன்னிப்பு என்பது இன்னும் இன்று கர்த்தருடைய ஊழியத்தின் ஒரு பகுதியாக உள்ளது—லூக். 24:47; அப். 5:31; 13:38

“அவர் காரணமாக, நம் பாவங்கள் நீங்கிவிட்டன, மேலும் நம்மிடம் தேவன் எல்லாமுமாக நமக்கு இருக்கிறார். இப்போது நாம் தேவனை நம் ஜீவனாகவும், நம் ஒளியாகவும், நம் எல்லாமுமாகவும் அனுபவித்துமகிழ்கின்றோம். நாம் கர்த்தருடன் விருந்துண்ணுகிறோம். இதுவே சுவிசேஷம், மேலும் இதுவே சுவிசேஷ சேவையை நிறைவேற்றுவதற்கான வழியும் ஆகும்” (Life-study of Mark, Message 8, pp. 76–77).

A. நாம் ஜீவனில் ஆளுகைசெய்யக்கூடுமாறு, நாம் நீதியின் ஈவின் அபரிமிதத்தைப் பெறுபவர்களாக இருக்க வேண்டும்—ரோ. 5:17

நாம் கர்த்தருடைய அற்புதமான இரட்சிப்பின் இந்தச் செய்தியை மற்றவர்களிடம் எடுத்துச்செல்ல முடிவதற்கு முன், நாம் தாமே நம் பாவங்கள் மன்னிக்கப்படும் அனுபவத்தைப் பெற வேண்டும் (see Luke 4:18–19, footnote 1 of verse 19, and Life-study of Luke, Message 64, pp. 550–552). நம்மை மகிழ்ச்சியான கிறிஸ்தவர்களாக ஆக்குகிற விடுதலையை நாம் அனுபவிக்கும் போது, மற்றவர்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ள நம்மிடம் ஒரு சுவிசேஷம் இருக்கிறது. ஆகையால், கர்த்தருடைய பிரகாசித்தலுக்காகவும் சுத்திகரித்தலுக்காகவும் நாம் தினமும் அவரிடம் வர வேண்டும். எவ்வளவு அதிகமாக நம்மிடமிருந்து நம் பாவங்கள் இறக்கி வைக்கப்படுகிறதோ, அவ்வளவு அதிகமாக நாம் கர்த்தரை நேசிக்கிறோம் அதோடு அவ்வளவு அதிகமாக நாம் இந்த இரட்சிப்பை, இன்னும் பாவத்தின் பாரம் மற்றும் ஆளுகையின் கீழ் இருப்பவர்களுடன் பகிர்ந்துகொள்ள விரும்புகிறோம். இதை இளம் வாலிபர்களிடம் உதாரணங்காட்டி விளக்குவது மிகவும் சுவாரஸ்யமானதாக இருக்கும். ஒரு பாரத்தின் கீழ் உள்ள எந்தவொரு நபரும், எவ்வாறு வேறு ஒருவருக்கு அந்தச் சூழ்நிலையில் உதவி கிடைத்தது என்பதைக் கேள்விப்படுவதில் மிகவும் ஆர்வமாக இருக்கிறான். (இது, பல வணிகங்கள் தங்கள் தயாரிப்பு பற்றிய “சுவிசேஷத்தைப்” பிரசங்கிக்க பயன்படுத்தும் ஒரு கோட்பாடு ஆகும். விளம்பரங்களில் உள்ளவர்கள் ஒரு பாத்திரம் விலக்கும் சோப்பு அல்லது குருதிநெல்லி பானத்தை முழு இருதயத்துடன் பரிந்துரைக்க முடிகிறது எனில், பிரபஞ்சத்திலேயே உள்ள அதி அற்புதமான விஷயத்தைக் கண்டுபிடித்திருக்கும் நாம் இன்னும் எவ்வளவு அதிகமாய் அதைப் பற்றி மற்றவர்களிடம் தைரியத்துடனும் திடநம்பிக்கையுடனும் பேச வேண்டும்! ஒரு மனிதனால் அறிய முடியக்கூடிய அதி அற்புதமான விஷயத்தைக் கண்டுபிடித்திருக்கும் நாம் பெரும்பாலும், அதைப் பற்றி மற்றவர்களிடம் பேச வெட்கப்படுகிறோம். இது, நம் “தயாரிப்பு” உண்மையிலேயே கருத்தில்கொள்ளத் தகுதியற்றதாக இருப்பதாகவும், ஆயினும் நிஜமாகவே நாம்தான் அதைப் பற்றி ஏதோவொன்றை கூச்சலிட்டு விளம்பரப்படுத்திக்கொண்டு இருப்பதாகவும் தோன்ற வைக்கிறது!) நம் அனுபவமும் கண்ணோட்டமும் ஆரோக்கியமாக இருந்தால், சுவிசேஷம் ஒரு பயங்கரமான கடமை போன்று அல்ல, மாறாக மற்றவர்களுடன் பகிர்ந்துகொள்வதற்கான ஓர் அற்புதமான இரகசியம் போன்று தோன்றும்.

B. கர்த்தருடைய மன்னிப்பைப் பெற மற்றவர்களுக்கு உதவுபவர்களாக நாம் இருக்க வேண்டும்—அப். 13:38; 26:18

இன்று அவரது ஊழியத்தில் பகிர்ந்துகொள்ளும் கர்த்தருடைய சீஷர்களாகவும் பின்பற்றுபவர்களாகவும் நாம் இயேசுவின் நாமத்தில் பாவங்களின் மன்னிப்பு பற்றிய நற்செய்தியைப் பகிர்ந்துகொள்ள வேண்டும் (1 யோ. 2:12). “நம் சுவிசேஷம் பிரசங்கித்தலில் நாம் கற்றாக வேண்டிய முதல் விஷயம், மற்றவர்களுக்கு அவர்களது பாவங்கள் மன்னிக்கப்பட உதவுவதே. ‘நீ நோய்வாய்ப்பட்டு இருப்பதற்காக நான் வருந்துகிறேன். ஆனால் இந்த நோய் பாவத்திலிருந்து வருகிறது என்பதை நீ அறிய வேண்டும் என்று நான் விரும்புகிறேன். நீ திமிர்வாதத்தால் பீடிக்கப்பட்டிருப்பதால், நீங்கள் ஏதோ ஒரு வகையில் பாவம் செய்திருக்க வேண்டும். நீங்கள் செய்திருக்கும் பாவங்கள் என்னவென்று உனக்குத் தெரியும்’ என்று திமிர்வாதக்காரனிடம் கர்த்தர் கூறாதது குறிப்பிடத்தக்கது….மக்களுக்கு அவர்களது பாவங்கள் மன்னிக்கப்பட்டுள்ளன என்று சொல்ல நாம் கர்த்தரைப் பின்பற்ற வேண்டும்….இதன் அர்த்தம், அவர்கள் பாவமுள்ளவர்கள் என்று நாம் மக்களிடம் சொல்லக்கூடாது என்பதே. அதற்குப் பதிலாக, நமக்கு நம் பாவங்களை மன்னிக்கும் ஆற்றல் கர்த்தருக்கு மட்டுமே உள்ளது என்பதை நாம் அவர்களிடம் சொல்ல வேண்டும். ‘நம் மனித வாழ்க்கையில், எல்லா கஷ்டங்களும் பிரச்சினைகளும் நம் பாவங்களிலிருந்தே வருகின்றன. நமக்கு நம் பாவங்கள் மன்னிக்கப்பட வேண்டும், மேலும் கர்த்தராகிய இயேசுவுக்கு மட்டுமே இதைச் செய்வதற்கான அதிகாரம் இருக்கிறது’ என்று நாம் தொடர்ந்து கூறக்கூடும்” (Life-study of Mark, Message 7, pp. 68–69). என்னே ஓர் அற்புதமான செய்தி இது! பாவங்களை மன்னிக்க அதிகாரம் உள்ள ஒருவர் இருக்கிறார், எவரேனும் அதை விசுவாசமாகப் பெறுவார்.

இடைநிலைபிரயோகம்: மனுக்குலத்தை எதிர்கொள்ளும் அதி சிக்கலான பிரச்சினை என்ன என்று தாங்கள் நினைப்பதாக இளம் வாலிபர்களிடம் கேளுங்கள். அவர்கள் போர், மாசுபாடு, வறுமை, நோய் ஆகியன போன்றவற்றைக் கூறக்கூடும், ஆனால் குற்றவுணர்வுதான் எல்லா மக்களுக்கும் உள்ளான ரீதியில் அதி துன்பத்தை ஏற்படுத்துகிறது. பசி, நோய் மற்றும் வேறு பல வகையான துன்பங்கள் முதன்மையாகப் பௌதிகமாகவும் புறம்பாகவும் உள்ளன. குற்றவுணர்வு என்பது ஓர் உள்ளான பிரச்சினையாகும், அதிலிருந்து யாரும் தப்பிச்செல்ல முடியாது, அது எல்லா மக்களின் மனச்சாட்சிகளின் மீதும் ஒரு தொடர்ச்சியான எடையாக உள்ளது. குற்றவுணர்வால் பாரப்படுத்தப்பட்டுள்ள மக்கள் ஒருபோதும் மகிழ்ச்சியாக இருக்க முடியாது. பணத்தால் குற்றவுணர்வை அமைதிப்படுத்தவோ துடைத்தழிக்கவோ முடியாது, இனிவரும் நல்ல காலங்களும் அதற்கான ஒரு தீர்வு அல்ல. எல்லா மக்களும் இந்தச் சுமையைச் சுமக்கிறார்கள், மேலும் இது அவர்கள் உள்ளான ரீதியில் கூனிக்குறுகி வளைந்து, அதன் கீழ் மண்டியிடும் வரை ஒவ்வொரு பாவத்துடனும் கணமாக வளர்கிறது. இளம் வாலிபர்களில் ஒருவர் மீது பொருட்களை வைப்பதன் மூலமும், அவன் “பாவம்செய்துகொண்டு” உடன் நடந்து செல்லும்போது இந்தச் சுமையை அதிகரிப்பதன் மூலமும் இதை உதாரணங்காட்டி விளக்குங்கள். இறுதியில், இந்த நபர் தன் சுமையின் கீழ் நேராக எழுந்து நிற்க இயல மாட்டான். கொஞ்சம் பீஸ்ஸா போன்றவை அவனது வளைந்துபோன நிலைமையிலிருந்து அவனை விடுபடச்செய்யுமா என்பதைக் கண்டுபிடிக்க அவன் அதைச் சாப்பிட விரும்புவானா என்று அந்த நபரிடம் கேளுங்கள். அவனால் பார்க்க முடியாத, அவனுக்கு மேலே நடந்துகொண்டிருக்கும் சில அற்புதமான காட்சிகளைச் சுட்டிக்காட்டவும். எவ்வளவு அதிகமாக ஒரு நபர் வளைந்துபோனவனாக ஆகிறானோ, அவ்வளவு அதிகமாக அவன் இருளுக்குள் நுழைகிறான். தற் பாவங்களின் சுமையின் கீழ் உள்ள இந்த நபருக்கு என்ன தேவை என்று இளம் வாலிபர்களிடம் கேளுங்கள். பதில் இரண்டு விஷயங்களாக இருக்க வேண்டும்: அவனுக்குச் சுமை அகற்றப்பட வேண்டும், மேலும் இந்தச் சுமையைத் தொடர்ச்சியாக உருவாக்கும் விஷயம் அவனுக்கு அகற்றப்பட வேண்டும்! அவனுக்கு அவனது பாவங்கள் மன்னிக்கப்பட வேண்டும், மேலும் அவனுக்கு இந்தப் பாவத்தை-உருவாக்கும் சுபாவம் இடைபடுத்தப்பட வேண்டும். இதைதான் இயேசு நமக்காகச் செய்திருக்கிறார். அவரது இரத்தம் நம் பாவங்களைக் கழுவி நீக்குகிறது! மேலும் அவர் நம் பாவ சுபாவத்தோடு இடைபடுகிறார் அதோடு ஒரு புதிய சுபாவத்தைக் கொண்ட ஒரு புதிய ஜீவனை நமக்குத் தருகிறார். இத்தகைய ஒரு கட்டத்தில் லூக்கா 7:36-50 இல் உள்ள ஸ்திரீயைப் பற்றி சொல்வது நலமாயிருக்கும். எவர்களுக்கு அதிகப் பளுவான சுமை இறக்கி வைக்கப்படுகிறதோ அவர்களே அதிக நன்றியுள்ளவர்களாய் இருக்கிறார்கள், மேலும் எவர்களுக்கு அதிகமாய் மன்னிக்கப்படுகிறதோ அவர்களே கர்த்தரை மிகவும் நேசிக்கிறார்கள். நம்மெல்லாருக்கும் ஏராளமான பாவங்கள் மன்னிக்கப்பட்டுள்ளன. எவ்வளவு அதிகமாக நாம் மன்னிப்பை அனுபவித்துமகிழ்கிறோமோ, அவ்வளவு அதிகமாக நாம் நம் மகிமையான, அற்புதமான சுதந்திரத்தில் கர்த்தரை நேசிப்போம் (பாடல்கள், #310).

சுவிசேஷப் பிரயோகம்: தேவனுடைய இரட்சிப்பின் சந்தோஷத்தை அனுபவிப்பதற்கு, விழுந்துபோன மனிதன் மனந்திரும்பி, பாவங்களை மன்னிக்க இயல்கிறவருக்குள் விசுவாசிக்க வேண்டும். போர், நோய், மரணம் உள்ளிட்ட மனிதனின் துயரங்கள் அனைத்திற்கும் பாவமே நிஜமான காரணம். மனுக்குலம் முழுவதும் பாவத்தின் ஆளுகையின்கீழ் பாடுபடுகிறது (ரோ. 5:12, 21). யார் ஒருபோதும் பொய் சொல்லவில்லை? யார் ஒருபோதும் ஒரு வீணான வார்த்தைக்கூட பேசவில்லை—அதற்காக நியாயத்தீர்ப்பு நாளிலே கணக்கொப்புவிக்கப்பட்டாக வேண்டும் (மத். 12:36)? யோவான் 8 இல், ஒரு ஸ்திரீ ஒரு பயங்கரமான பாவம்செய்து (விபச்சாரத்தில்) பிடிபட்டபோது, சுய-நீதிமான்கள் அவளைக் கர்த்தருக்கு முன்பாக அழைத்து வந்து, அவள் ஆக்கினைக்குள்ளாகத் தீர்க்கப்பட்டு, நியாயப்பிரமாணம் சொல்லுகிறபடி கல்லெறியப்பட வேண்டுமா இல்லையா என்று அவரிடம் கேட்டார்கள். அப்போது கர்த்தர், அங்கே கூடிவந்திருந்த வாலிபர்களும், வயோதிகர்களும் அடங்கிய மக்கள் கூட்டத்திடம், “உங்களில் பாவமில்லாதவன் இவள்மேல் முதலாவது கல்லெறியக்கடவன்”  என்று கூறினார் (யோவான் 8:7).   அவர்களில் அதி வயதானவன் முதல் அதி இளையவன் வரை தொடங்கி, அவர்கள் அனைவரும், பாவம் இல்லாமல் யாரும் இல்லை என்பதை உணர்ந்தறிந்து வெளியேறத் தொடங்கினர் (ரோ. 3:10). அவளை ஆக்கினைக்குள்ளாகத் தீர்க்கிறதற்குத் தகுதியுடைய பாவமில்லாத ஒரே நபராக கர்த்தர் மட்டுமே எஞ்சியிருந்தபோது, கர்த்தர் அவளை நோக்கி, “நானும் உன்னை ஆக்கினைக்குள்ளாகத் தீர்க்கிறதில்லை; நீ போ, இனிப் பாவஞ்செய்யாதே” என்று கூறினார் (யோவான் 8:11). நம்மை ஆக்கினைக்குள்ளாகத் தீர்க்கிறதற்கான அதிகாரம் உடைய ஒரே நபராகக் கர்த்தர் மட்டுமே இருப்பது போலவே, நமக்கு நம் பாவங்களை மன்னிப்பதற்கான அதிகாரம் உடைய ஒரே நபராகவும் கர்த்தர் மட்டுமே இருக்கிறார் (யோவான் 8:11; மத். 9:2, 5–6). எவனுடைய மீறுதல் மன்னிக்கப்பட்டதோ, அவன் பாக்கியவான் (சங். 32:1). இயேசு கிறிஸ்துவுக்குள் விசுவாசித்து, பாவங்களின் மன்னிப்பையும், நித்திய ஜீவனையும் பெற்றுக்கொள்ளுங்கள் (யோவான் 3:15-16; அப். 10:43; மத். 9:2).

மிகமுக்கியக் காரியங்கள்: மனிதன் விழுந்துபோய் பாவமுள்ளவனாகவும், கெடுக்கப்பட்டவனாகவும், சாத்தானுக்கும் அவனது உலக அமைப்புக்கும் கீழ்ப்பட்டவனாகவும் ஆனான் என்பதைப் புரிந்துக்கொள்ளுதல் (II.B.2.); நம் முழு இரட்சிப்புக்காகப் பல அம்சங்களில் கிறிஸ்துவையும், அவரது நபரையும் வேலையையும் பற்றிய அடிப்படை சத்தியங்களைப் புரிந்துகொள்ளுதல் (II.C.); நமக்கான அவரது மாபெரும் அன்பின் காரணமாக சிலுவையில் செய்துமுடிக்கப்பட்ட அவரது மீட்கும் வேலையின் அடிப்படையில் கர்த்தரை அறிதலும், நேசித்தலும், அவருக்கு நம்மையே அர்ப்பணித்தலும் (III.C.4.).

பின்னணி வாசிப்பு: Life-study of Luke, Message 17.

REFERENCES: Life-study of Matthew, Message 26, pp324–326; Message 27, pp327–333;Life-study of Mark, Message 7, pp62–69; Message 8; Message 17, p157; Message 21, pp192–193;Message 61,p521;Life-studyofLuke,Message11,pp90,92–94;Message13;Message17;Message52, pp454–456;Message 55,pp477–478;Message64,pp550–552;Message70,pp600–601;Life- study of John, Message 9, pp115–118; Message 19.